Security Levels zijn de manier waarop IEC 62443 uitdrukt hoe goed een zone, systeem of component bestand is tegen een bepaald type aanvaller. Er zijn vier niveaus, oplopend in de veronderstelde middelen, motivatie en kennis van de aanvaller:
- SL 1 — bescherming tegen toevallige of incidentele blootstelling.
- SL 2 — bescherming tegen een aanvaller met beperkte middelen die doelbewust handelt.
- SL 3 — bescherming tegen een aanvaller met significante middelen en specifieke IACS-kennis.
- SL 4 — bescherming tegen een aanvaller met uitgebreide middelen, zoals statelijke actoren.
Drie varianten van Security Level
Een veelvoorkomende bron van verwarring is dat "Security Level" in drie varianten voorkomt:
- SL-T (Target) — het beveiligingsniveau dat je nastreeft voor een zone, vastgesteld op basis van een risicobeoordeling (IEC 62443-3-2).
- SL-C (Capability) — het niveau dat een systeem of component daadwerkelijk kan leveren, zoals gedocumenteerd door de leverancier.
- SL-A (Achieved) — het niveau dat in de praktijk, na implementatie, daadwerkelijk wordt gerealiseerd en geverifieerd.
Een zone is pas "op niveau" wanneer SL-A gelijk is aan of hoger is dan SL-T, en dat wordt aangetoond met componenten waarvan de SL-C toereikend is.
Hoe stel je een SL-T vast?
IEC 62443-3-2 beschrijft een risicobeoordeling per zone: welke impact zou een succesvolle aanval hebben op veiligheid, beschikbaarheid, milieu of financiën? Een zone met apparatuur die direct invloed heeft op de stabiliteit van het elektriciteitsnet — zoals het substation LAN — krijgt doorgaans een hogere SL-T dan een zone met alleen monitoring- of rapportagefunctionaliteit.
Praktijkvoorbeeld
Bij het ontwerp van een nieuw onderstation stelt een netbeheerder voor het substation LAN een SL-T van 3 vast, vanwege de directe koppeling met beveiligingsrelais. Bij de inkoop van industriële switches voor deze zone wordt vervolgens geëist dat de SL-C van de switches minimaal SL 3 is voor de relevante Foundational Requirements, zodat na implementatie een SL-A van 3 aannemelijk kan worden gemaakt en getest tijdens de Site Acceptance Test.
Veelgemaakte fout
Een SL-T vaststellen zonder deze te koppelen aan concrete inkoopeisen. Het resultaat is dat componenten met een lager beveiligingsniveau dan bedoeld in een kritieke zone terechtkomen, waardoor het beoogde SL-T nooit daadwerkelijk wordt gehaald.